SPATIAL INVESTIGATION AND STRUCTURAL ANALYSIS OF THE NARTHEX IN OTTOMAN MOSQUES: THE CASE OF EDIRNE SELIMIYE MOSQUE
Abstract
Keywords
Full Text:
PDFReferences
ANSYS R1 (2021). Finite Element Analysis Program, ANSYS Inc, Canonsburg, PA, USA.
Aksoy, Z. V. (2015). Klasik Osmanlı Dönemi Sinan Camilerinin Biçim Grameri Açısından İrdelenmesi. Istanbul Technical University. Istanbul.
Baran, S. (2021). Selimiye’nin kapsamlı restorasyonu bu yıl başlayacak. AA News. Available at: https://www.aa.com.tr/tr/kultur-sanat/selimiyenin-kapsamli-restorasyonu-bu-yil-baslayacak/2212507 (accessed on: 12.12.2025).
Blair, S. and Bloom, J. (1994). The Art and Architecture of Islam. Yale University Press.
Bonner, J. (2016). The historical significance of the geometric designs in the northeast dome chamber of the Friday
Mosque at Isfahan. Nexus Network Journal, 18(1), pp. 55–103. DOI: 10.1007/s00004-015-0275-3.
Drucker, D.C. and Prager, W. (1952). Soil Mechanics and Plastic Analysis or Limit Design, Quarterly of Applied Mechanics, 10, pp. 157–165.
Eco, U. (1976). A Theory of Semiotics. Indiana University Press.
Eyice, S. (1993). “Cami”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), 7(1), pp. 56–90.
Erzen, J. N. (2011). Reading Mosques: Meaning and Architecture in Islam. The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 69 (1), pp. 125–131.
Ettinghausen, R. (2001). Early Islamic Art and Architecture. Oxford University Press.
Freely, J. (2011). A History of Ottoman Architecture. WIT Press.
Frishman, M. and Khan, H.-U. (Ed.) (2002). The Mosque: History, Architectural Development & Regional Diversity (New Ed edition). Thames & Hudson.
Goodwin, G. (2003). A History of Ottoman Architecture (Reissue edition). Thames & Hudson.
Gökdemir, A. and Baki, Z. (2024). Structural Analysis of the Historical Sungurlu Clock Tower. Applied Sciences, 14(16), p. 7085. DOI: 10.3390/app14167085.
Hakim, N. (2008). Mosque architecture past and present. Springer Book.
Hill, D. (1993). Islamic architecture: Form, function, and meaning. McGraw-Hill.
Hillenbrand, R. (2021). Islamic art and architecture (New edition). Thames and Hudson.
Katoğlu, M. (1966). 13. Yüzyil Konyasinda Bîr Cami Grubunun Plân Tipi Ve “Son Cemaat Yeri”. Türk Etnografya Dergisi, 59, Article 59.
Kocaman, İ., and Gürbüz, M. (2023). Collapse mechanism of narthex part of historical masonry mosques. Engineering Failure Analysis, 151, p. 107387. DOI: 10.1016/j.engfailanal.2023.107387.
Kuban, D. (2007). Osmanlı mimarisi. YEM Yayın.
Kuban, D. (2010). Ottoman Architecture. Antique Collectors Club Dist. Woodbridge.
Kuban, D. (2017). Sinan’ın Sanatı ve Selimiye. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Kuran, A. (2018). Architecture in Turkey from the Seljuks to the Republic. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. İstanbul.
Necipoğlu, G. (2005). The Timeline of the Ottoman Mosque Architecture. Cambridge University Press.
Necipoglu, G. (2007). Age of Sinan. Reaktion Books. London.
Orbeyi, N. K. (2012). Mimar Sinan Camileri revak sütunları üzerine bir araştırma: Süleymaniye Camisi, Selimiye Camisi ve Kara Ahmet Paşa Camisi örnekleri. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, 28 (3), Article 3.
Orbeyi̇, N. (2016). Modular system in Sinan’s mosques with doublearcaded portico. Metu Journal of The Faculty Of Architecture. DOI: 10.4305/METU.JFA.2016.2.7.
Peirce, C. S. (1931-1958) The Collected Papers of Charles Sanders Peirce. Harvard University Press, Cambridge, Vol. 1–8.
Peirce, C. S. (1991). Peirce on Signs: Writings on Semiotic. Ed. James Hoopes. University of North Carolina Press.
Petersen, A. (1996). Dictionary of Islamic Architecture (1st ed.). Routledge. London.
Rifat O. (1989). Edirne Sarayı, yay. Süheyl Ünver, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara.
Scamardo, M.; Zucca, M.; Crespi, P.; Longarini, N.; Cattaneo, S. (2022). Seismic Vulnerability Evaluation of a Historical Masonry Tower: Comparison between Different Approaches. Appl. Sci. 2022, 12 (21), p.11254.
Sönmez, N., Sönmez, Z. (1996) “Tarihi Belgelerin Işığında Edirne Selimiye Camisi”, Uluslararası Mimar Sinan Sempozyumu Bildirileri (haz. Azize Aktaş-Yasa), Ankara, pp. 73–79.
Sönmezer, Ş. (2003). Istanbul’daki Sinan Camilerinde Mekan ile Serbest Düşey Taşıyıcılar Arasındaki Boyut İlişkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul, Turkey.
Sözen, Ş. (2024). Seismic Performance Assessment and Retrofitting Recommendations for a Historic Masonry Building: The Case of Amasya Çilehane Complex. PREPRINT (Version 1). Research Square. DOI: 10.21203/rs.3.rs-5366237/v1.
Sutton, D. (2007). Islamic Design: A Genius for Geometry. Mathematics and the Built Environment. Islamic Design. Bloomsbury USA.
TRT Haber (2025). Türk Radyo Televizyon Kurumu Haber Web sayfası. Available at: https://www.trthaber.com/haber/turkiye/selimiye-camii-restore-ediliyor-633889.html (accessed on: 12.03.2026).
TYDRYK (2017). Tarihi yapılar için deprem risklerinin yönetimi kılavuzu, T.C. Vakıflar Genel Müdürlüğü, İstanbul.
Yaşaroğlu, H. (2021). Üretene mutluluk, seyredene huzur veren muhteşem yapı ve onun bani: Edirne Selimiye Cami. Paper presented at the Edirne Camileri Ve Selimiye Symposium, Edirne, TR.
Wichmann, B. and Wade, D. (2017). Islamic Design: A Mathematical Approach (C. 2). Springer International Publishing.
Refbacks
- There are currently no refbacks.
